ごめんね 

May 03 [Tue], 2011, 23:26


จะมีสักคนกี่ที่ผ่านมาอ่านและเข้าใจมันไหม... กูไม่รู้

กูไม่มีอะไรจะบอกมากกว่า "กูขอโทษ"

ขอโทษกับอะไรหลายอย่าง ขอโทษกับทุกสิ่ง ขอโทษ ขอโทษ และขอโทษ

วันนี้เป็นวันที่กูเหนื่อยมากกับทุกสิ่ง เหนื่อยกับทุกอย่าง และดูมันคงใช้เวลานานกว่าจะหายเหนื่อย

มาร์ : กูขอโทษมาร์.... ขอโทษแทนเพื่อนกู ที่ทำให้ทุกอย่างเกือบพัง แต่อย่าโกรธมัน โกรธกูเถอะ
เพราะทุกอย่างกูเป็นคนเริ่มเอง แล้วก็ทุกครั้งต้องมีคนตามเช็ดตามเก็บอยู่เรื่อย กูขอโทษจากใจ

กูไม่นอยด์ ไม่เหนื่อยอะไรสักนิด อย่าคิดกันมาก ด่ากูได้ เอาเลย กูรู้ทุึกคนเครียด ไม่เป็นไร... กูเข้าใจ

แต่จะให้กูบอกพวกมึงว่า กูรู้สึกยังไง ไม่ใช่... กูไม่ใช่คนแบบนั้นมึงก็รู้ กูไม่อยากให้ทุกคนคิดมากเรื่องกู
เพราะแค่ลำพังเรื่องของพวกมึงก็เยอะมากแล้ว ใช่ไหม... ห่วงตัวเองเถอะ กูแก้ไขได้ กูทำใจได้

กูชอบเป็นห่วงคนอื่นมากกว่าตัวเอง ทั้งๆที่บางอย่างกูก็โดนผลกระทบไปด้วย
แต่กูกลับห่วงทุกคนมากกว่า ไม่ได้ห่วงความรู้สึกตัวเอง กูห่วงให้ทุกคนกลับมาเหมือนเดิมกันมากกว่า

บางครั้งกูก็แค่อยากตะโกนถาม อยากตะโกนบอก อยากทำอะไรสักอย่าง
'ทำไมพวกมึงทำกันแบบนี้ ไม่ปรึกษากูเลย'
'ทำไม เกิดอะไรขึ้น ทำไมทุกคนทำแบบนี้กับกู ไม่แคร์กูเลย'
แตุ่ทุกอย่างก็จบ เพราะ ทุกคนมีเหตุผลของตัวเอง...


ครั้งนี้กูเหนื่อยมากจริงๆ เหนื่อยจนกูไม่สามารถพูดอะไรได้ไปมากกว่า กูเหนื่อย...
แค่นั้น เพียงแค่คำนั้นเอง คือที่สุดของกูแล้ว เหนื่อย... แย่.... นี่คือ กูก็ไม่ไ่หวเหมือนกัน



ส้ม : กูไม่มีอะไรจะพูดกับมึงจริงๆ นอกจากกูเหนื่อย กูบอกแล้วไงกูเ้ข้าใจมึง กูไม่ได้นอยด์
ไม่ได้เสียความรู้สึก ไม่ได้อะไรเลย อย่าคิดมาก กูบอกแล้วไงว่า กูเข้าใจมึง
แต่ถ้ามึงจะบอกว่า อยากเข้าใจกูบ้าง..... มึงจะเข้าใจกูได้ไง ในเมื่อเหตุผลที่กูอยากให้มึงเข้าใจ
มันก็ต้องขัดแย้งกับเหตุผลของมึงอยู่แล้ว กูไม่อยากได้ยินคำว่า 'ทำไมพวกมึงไม่เข้าใจกูบ้างเลย' จากปากมึงอีก
มึงสบายใจทำอะไรก็ทำ กูไม่โกรธหรอก แต่มึงควรแคร์โต๊ะให้มาก มันรักมึงมาก มันมีแต่มึง
มึงบอกว่าโต๊ะไม่เปิดโอกาสให้มึงพูดคุยกับมัน ออฟหนี..... แต่ท้ายสุดมึงก็ออฟหนีกู ไม่ต่างจากมันเลย

ปล่อยให้กูนั่งเครียดอยู่แบบนี้ คิดมากอยู่แบบนี้...
ทำไมทุกคนถึงทำกับกูแบบนี้ล่ะ? กูเองก็เหนื่อย อยากเลิก อยากหยุด อยากพักบ้างเหมือนกัน
แต่กูก็ทำไม่ได้ เพราะติดที่ว่า กูมีพวกมึง กูอยู่กับพวกมึง .

วันนี้เป็นวันแรกที่กูเริ่มปลงและเข้าใจว่า กูจะไม่อ่อนไหว คิดมากอีกแล้ว
กูจะทำสิ่งที่กูคิดว่าสบายใจกูก็ทำ กูไม่หวังให้ใครเข้าใจกู เพราะไม่มีใครอยู่ให้กูอธิบายหรอก
กูเสียใจลึกๆนะ ทีตอนพวกมึงอยู่อธิบายอยู่พูดเคลียตัวเอง มีกูอยู่ฟัง แต่ทำไมพอกูจะพูดบ้าง ทุกคนหนีกูหมดเลยย
ไม่มี.... ไม่มีคนที่จะฟังกูเลย


ตอนนี้กูหวังแค่ให้ทุกคนเป็นเพื่อนกับกูตลอดไป กูไม่ต้องเป็นเพื่อนพวกมึงก็ได้
บางทีกูอาจจะพักผ่อนสักวัน สองวัน หรือสักอาทิตย์
เหนื่อยไปหมด กาย+หัวใจ+แรง กูไม่เหลือพลังงานอีกแล้ว กูคนเก่าหายไปไหนแล้วกูก็ไม่รู้ : )


กูอยากจะบอก อยากจะพูดเท่านี้ล่ะ มันเป็นพื้นที่ส่วนตัวที่กูสามารถทำได้และเผื่อมีใครอาจจะอ่านมัน


กูขอโทษ ..






プロフィール
  • プロフィール画像
  • アイコン画像 ニックネーム:Emi
読者になる
2011年05月
« 前の月  |  次の月 »
1 2 3 4 5 6 7
8 9 10 11 12 13 14
15 16 17 18 19 20 21
22 23 24 25 26 27 28
29 30 31
最新コメント
Yapme!一覧
読者になる